O miesięczniku

Miesięcznik "PSZCZELARSTWO", nieprzerwanie ukazujący się od 1950 r., jest czasopismem dla każdego pszczelarza - właściciela pasieki dużej i małej.

Co miesiąc:

  • radzimy, jakie prace należy wykonać w pasiece;
  • informujemy o aktualnościach w zakresie gospodarki pasiecznej, sprzętu pasiecznego, chorób pszczół i ich leczenia, pożytków pszczelich;
  • udzielamy porad pszczelarzom;
  • przekazujemy informacje ze świata z pszczelarskiej prasy zagranicznej.

W artykułach, pisanych przez doświadczonych pszczelarzy-praktyków i pracowników jednostek naukowych z całej Polski, każdy Czytelnik znajdzie wiadomości pomocne przy prowadzeniu racjonalnej gospodarki pasiecznej.

 

Składki członkowskie

Członkowie PTN proszeni są o wpłacanie rocznych składek członkowskich w wysokości 20 złotych na konto: 95 2030 0045 1110 0000 0241 1270 w Banku BGŻ.
W sprawie dodatkowych informacji na temat składek można kontaktować się ze skarbnikiem dr Dariuszem Gerulą.

 

Kontakt:

Adres redakcji:
ul. Świętokrzyska 20, 00-002 Warszawa,
tel. (22) 50 54 542, (22) 50 54 552, fax. (22) 50 54 542
e-mail: redakcja@miesiecznik-pszczelarstwo.pl lub red.pszczelarstwo@wp.pl

Piotr Tyszko-Chmielowiec, Fundacja EkoRozwoju

Drogi dla Natury, czyli jak sadzimy drzewa przy drogach

W tradycyjnym krajobrazie rolniczym Europy Środkowej rozpowszechnione kiedyś było sadzenie drzew przy drogach i wśród pól. Chętnie sadzono zwłaszcza drzewa owocowe, a z miododajnych – lipy, rzadziej akacje (robinie). Tradycja ta była szczególnie żywa na terenach dawnego Królestwa Prus, niestety nie była ona kontynuowana po wojnie. Ostatnio drzewa przydrożne giną na niespotykaną skalę, co uzasadnia się potrzebą modernizacji dróg. W rzeczywistości często usuwanie drzew ani nie jest konieczne dla remontu drogi, ani nie poprawia bezpieczeństwa ruchu.

Program „Drogi dla Natury" Fundacji EkoRozwoju ma na celu ochronę i odtwarzanie zadrzewień przydrożnych wspólnie z administracją. Sadzimy drzewa przy drogach oraz kształtujemy przyjaźniejsze zadrzewieniom postawy wśród drogowców, samorządowców i społeczności lokalnych. Do tej pory posadziliśmy ponad 16 tysięcy drzew przy drogach Dolnego Śląska, Lubuskiego, Wielkopolski, Małopolski, Powiśla i Warmii. Wiosną 2012 roku osiągniemy planowaną liczbę 30 000 drzew, które posadzone w jednym szpalerze sięgałyby od Krakowa do Warszawy. Więcej informacji o programie oraz adresy naszych partnerów są dostępne na witrynie http://aleje.org.pl

fot.: Piotr Tyszko-Chmielowiec

Aby posadzić drzewa przy drodze, najpierw podpisujemy umowę z jej zarządcą (publicznym lub prywatnym), która udostępnia nam pas drogowy. Lokalizacja każdego drzewka jest potem uzgadniana z przedstawicielem zarządcy, który także bierze udział w odbiorze posadzonych drzew. Sadzimy rodzime, długowieczne drzewa – przede wszystkim lipy i dęby, a także drzewa owocowe. Nie sadzimy sztucznych odmian topól obcego pochodzenia, niedawno tak popularnych.

Staramy się, by sadzenie było możliwie i łatwe do zaakceptowania przez zarządcę i sąsiadów drogi. Zwykle sadzimy drzewa w odległości przynajmniej 3 m od krawędzi jezdni, optymalnie za rowem. Bliższe sadzenie jest w przypadku rewaloryzacji alej cennych krajobrazowo oraz przy drogach o niewielkim ruchu. Staramy się utrzymać minimum 1 m od granicy sąsiadującego pola, jeśli pas drogowy jest wystarczająco szeroki. Zwykle jedynie pasy dróg krajowych są dobrze odgraniczone i utrwalone w terenie. W przypadku pozostałych dróg pas jest często zaorywany przez właścicieli sąsiednich dróg. Nieraz trudno jest określić bez mapy, a nawet udziału geodety, gdzie jest jego granica.

Unikamy sadzenia w miejscach, gdzie drzewa utrudniłyby ruch samochodów i maszyn rolniczych – przy wyjazdach z posesji i pól. Omijamy miejsca przebiegu infrastruktury podziemnej i nadziemnej oraz te drogi, które mogą być wkrótce remontowane. Staramy się upewnić, że nie będzie silnej obiekcji sąsiadów wobec drzewek, które przecież pozostaną na łasce i niełasce mieszkańców wsi, niezależnie od tego, czy rosną na gruncie publicznym czy prywatnym. W kilku przypadkach posadziliśmy drzewa w odpowiedzi na inicjatywy mieszkańców wsi, w tym pszczelarzy i wiemy, że będą one pod dobrą opieką.

Opisane działania wspierane są przez Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko oraz Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Copyright © 2020, Pszczelnicze Towarzystwo Naukowe. All Rights Reserved.