O czasopiśmie...

 

     Biologia pszczół|
Gospodarka pasieczna|
          Hodowla i genetyka|
  Pożytki i zapylanie|
           Produkty pszczele|
   Choroby i zatrucia|
         Szkodniki|
                  Apiterapia|

     Inne zapylacze|

 

Nasz miesięcznik – to najstarszy w Polsce magazyn popularyzujący pszczelarstwo – wydawany nieprzerwanie od 1950 roku!

Za cel stawiamy sobie przekazywanie czytelnikom rzetelnej wiedzy na temat wszystkich zagadnień związanych z pszczelarstwem. Jest to możliwe dzięki współpracy z pracownikami jednostek naukowych oraz doświadczonymi  pszczelarzami–praktykami.

Na łamach magazynu:

  • poruszamy ważne dla branży pszczelarskiej problemy;
  • prezentujemy różnorodne opinie i poglądy; 
  • przekazujemy pomocne rady i wskazówki.

 

Kontakt:

Adres redakcji:
ul. Świętokrzyska 20, 00-002 Warszawa,
tel. (22) 50 54 542, (22) 50 54 552, fax. (22) 50 54 542
e-mail: redakcja@miesiecznik-pszczelarstwo.pl lub red.pszczelarstwo@wp.pl

 

Warunki zakupu i prenumeraty PSZCZELARSTWA zamieszczone są w zakładce „Jak kupić?”.

W redakcji dostępne są niektóre numery archiwalne (z roku 2018 i 2019) oraz wszystkie numery z roku 2020 – informacje na ten temat w zakładce „Jak kupić?” lub w redakcji.

 

Składki członkowskie

Członkowie PTN proszeni są o wpłacanie rocznych składek członkowskich w wysokości 20 złotych na konto: 95 2030 0045 1110 0000 0241 1270 w Banku BGŻ.
W sprawie dodatkowych informacji na temat składek można kontaktować się ze skarbnikiem dr. Dariuszem Gerulą.

 

Prof. dr hab. Elżbieta Weryszko-Chmielewska
Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie

Wiosenne byliny ogrodowe w taśmie pokarmowej dla pszczół

Pożytki wczesnowiosenne i wiosenne (marzec – maj) odgrywają dużą rolę w rozwoju rodzin pszczelich. W okresie przedwiośnia zdarza się, że w najbliższej okolicy brakuje odpowiedniej ilości wiosennych roślin pyłkodajnych, które umożliwiają uzupełnienie zużytych w czasie zimy zapasów pyłku. Pylenie i nektarowanie roślin owadopylnych odbywa się zwykle w ciepłe dni przy słonecznej pogodzie, kiedy pszczoły mogą dokonywać pierwszych oblotów. Wczesną wiosną brak pyłku jest ważnym czynnikiem, który ogranicza rozwój rodzin pszczelich, ponieważ pożytek ten jest przede wszystkim pokarmem białkowym. Jedną z możliwości jest wzbogacenie kolekcji roślin pożytkowych o gatunki bylin ogrodowych kwitnących kolejno od przedwiośnia do późnej wiosny, które będą równocześnie wielobarwną ozdobą ogrodu. Jednak istotnym warunkiem, który powinien być spełniony, jest posadzenie poszczególnych gatunków bylin na powierzchni co najmniej kilku m2, gdyż pszczoły odwiedzają chętniej rośliny tworzące większe łany. Osiągnięcie tego celu nie jest trudne, gdyż byliny można rozmnażać przez sadzonki czy podział roślin matecznych, a wiele z nich w każdym roku znacznie się rozrasta, powiększając zajmowany obszar, np. śnieżyczka, zawilec, smagliczka.

Niektóre gatunki bylin dostarczają tylko pożytku pyłkowego (zawilec, miłek, mak, kuklik), inne są bardzo dobrym źródłem nektaru i pyłku, np. śnieżyczka, krokus, chaber. Wartość biologiczna pyłku poszczególnych gatunków roślin różni się znacznie, a zapewnienie różnorodności tego pokarmu znajduje odbicie w prawidłowym rozwoju pszczół. Pod względem wartości odżywczej pyłek podzielono na trzy kategorie. Największą wartość ma pyłek m.in. krokusa, maku, wrzosu; średnią wartością odznacza się pyłek mniszka i słonecznika, a najmniejszą pyłek leszczyny, olszy i brzozy. Także skład nektaru poszczególnych gatunków roślin wykazuje dużą różnorodność pod względem jakości i ilości cukrów (5-70%), a także innych składników – soli mineralnych, barwników, olejków eterycznych, kwasów organicznych i związków zasadowych.

Kalendarz kwitnienia wiosennych bylin.Wartość pożytkowa wybranych gatunków bylin kwitnących wiosną.W artykule przedstawiono propozycję uprawy dwunastu gatunków bylin ogrodowych, które kwitną kolejno od lutego do czerwca, a niektóre dłużej, i mogą stanowić ciągłą i bardzo urozmaiconą taśmę pokarmową dla pszczół. Długość kwitnienia poszczególnych gatunków jest zróżnicowana i w dużej mierze zależy od warunków pogodowych. Wartość pożytkową prezentowanych roślin z uwzględnieniem obfitości wytwarzanego nektaru i pyłku zestawiono w tabeli.

Śnieżyczka przebiśnieg (Galanthus nivalis) kwitnie od lutego do kwietnia. Wytwarza białe, dzwonkowate kwiaty z zielonymi wskaźnikami nektaru. Jest zapylana głównie przez pszczoły, które zbierają pyłek i nektar, będący dla nich ważnym wczesnowiosennym pożytkiem. Rośliny można rozmnażać z przybyszowych cebul.

Krokus wiosenny (Crocus vernus) kwitnie w marcu i kwietniu. Wytwarza duże fioletowe lub białe kwiaty, z okwiatem zrastającym się w dolnej części w długą rurkę, w której gromadzi się nektar. Górną część okwiatu formują kielichowato rozchylone łatki. Pszczoły zbierają z kwiatów krokusa zarówno pyłek, jak i nektar. Rośliny rozmnażane są z bulw przybyszowych.

Sasanka zwyczajna (Pulsatilla vulgaris) wytwarza duże fioletowe lub ciemnoczerwone kwiaty w marcu i kwietniu. Cała roślina jest miękko owłosiona. Ze względu na dużą liczbę pręcików wytwarza bardzo dużo pyłku. Położone u nasady pręcikowia niewielkie nektarniki wytwarzają małe ilości nektaru. Rozmnażanie z nasion wysiewanych wkrótce po zbiorze.

Zawilec gajowy (Anemone nemorosa) kwitnie od marca do maja. Kwiaty ma białe, których okwiat składa się z 6-8 listków. Znane są również odmiany uprawne o kwiatach niebieskich i czerwonych. Liczne pręcikowie dostarcza obfitego pożytku pyłkowego. Rozmnażanie roślin przez podział podziemnych kłączy.

Miodunka ćma (Pulmonaria obscura) kwitnie od marca do maja. Rurkowate kwiaty o różnych barwach w zależności od fazy rozwoju: różowe, fioletowe lub niebieskie, wytwarzają znaczne ilości nektaru i średnie ilości pyłku. Byliny te można rozmnażać przez podział większych okazów roślin.

Miłek wiosenny (Adonis vernalis) kwitnie od kwietnia do pierwszej połowy maja. Błyszczące złotożółte kwiaty osadzone są pojedynczo na szczytach pędów. Głęboko wcinane liście mają również wartości dekoracyjne. Liczne pręcikowie dostarcza pokaźnych ilości pyłku. Rośliny rozmnaża się z nasion lub wegetatywnie przez podział po kwitnieniu.

Ubiorek wiecznie zielony (Iberys sempervirens) należy do krzewinek o białych kwiatach, skupionych w baldachowatych gronach. Kwitnie od kwietnia do maja. Ubiorek wiecznie zielony jest dobrym źródłem nektaru i pyłku. Rozmnażanie przez podział roślin lub z sadzonek.

Smagliczka skalna (Alyssum saxatile). Drobne kwiaty smagliczki są 4-płatkowe, żółtej barwy. Wyrastają w długich gronach, rozwijających się od dołu. Znane są odmiany o kwiatach cytrynowożółtych, a także pełnych. Pora kwitnienia przypada na koniec kwietnia – maj. Kwiaty dość obficie nektarują i wytwarzają średnie ilości pyłku. Rozmnażanie z nasion lub sadzonek.

Mak wschodni (Papaver orientale) jest ozdobną byliną o bardzo dużych kwiatach (do 18 cm średnicy). Kwitnie w maju i czerwcu. Kwiaty mają lśniące, najczęściej szkarłatne płatki, ale są też odmiany o kwiatach białych i różowych. Liczne pręciki z ciemnofioletowymi pylnikami wytwarzają bardzo dużo pyłku. Rozmnażanie roślin z nasion lub sadzonek korzeniowych.

Pełnik ogrodowy (Trollius hybridus). Na szczytach wiechowato rozgałęzionych pędów wyrastają kwiaty, których kulisty okwiat składa się z wielu listków zachodzących na siebie. Elementy okwiatu są lśniące, w różnych odcieniach żółtej barwy. Kwitnienie odbywa się w maju i czerwcu. Kwiaty produkują pyłek i nektar. Rozmnażanie polega na podziale roślin.

Chaber górski (Centaurea montana). Kwiaty tworzą kwiatostan typu koszyczka. Drobne kwiaty położone w środkowej części kwiatostanu są fioletowe, a brzeżne – większe są niebieskie. Istnieją też odmiany o kwiatach białych i różowych. Rośliny nektarują bardzo obficie. Można je rozmnażać tylko przez podział.

Kuklik szkarłatny (Geum coccineum). Roślina wytwarza talerzykowate kwiaty barwy pomarańczowoczerwonej. Liczne pręcikowie dostarcza pokaźnych ilości pyłku. Rośliny kwitną od maja do sierpnia. Można je rozmnażać przez podział starszych osobników.

Copyright © 2020, Pszczelnicze Towarzystwo Naukowe. All Rights Reserved.