O czasopiśmie...

 

     Biologia pszczół|
Gospodarka pasieczna|
          Hodowla i genetyka|
  Pożytki i zapylanie|
           Produkty pszczele|
   Choroby i zatrucia|
         Szkodniki|
                  Apiterapia|

     Inne zapylacze|

 

Nasz miesięcznik – to najstarszy w Polsce magazyn popularyzujący pszczelarstwo – wydawany nieprzerwanie od 1950 roku!

Za cel stawiamy sobie przekazywanie czytelnikom rzetelnej wiedzy na temat wszystkich zagadnień związanych z pszczelarstwem. Jest to możliwe dzięki współpracy z pracownikami jednostek naukowych oraz doświadczonymi  pszczelarzami–praktykami.

Na łamach magazynu:

  • poruszamy ważne dla branży pszczelarskiej problemy;
  • prezentujemy różnorodne opinie i poglądy; 
  • przekazujemy pomocne rady i wskazówki.

 

Kontakt:

Adres redakcji:
ul. Świętokrzyska 20, 00-002 Warszawa,
tel. (22) 50 54 542, (22) 50 54 552, fax. (22) 50 54 542
e-mail: redakcja@miesiecznik-pszczelarstwo.pl lub red.pszczelarstwo@wp.pl

 

Warunki zakupu i prenumeraty PSZCZELARSTWA zamieszczone są w zakładce „Jak kupić?”.

W redakcji dostępne są niektóre numery archiwalne (z roku 2018 i 2019) oraz wszystkie numery z roku 2020 – informacje na ten temat w zakładce „Jak kupić?” lub w redakcji.

 

Składki członkowskie

Członkowie PTN proszeni są o wpłacanie rocznych składek członkowskich w wysokości 20 złotych na konto: 95 2030 0045 1110 0000 0241 1270 w Banku BGŻ.
W sprawie dodatkowych informacji na temat składek można kontaktować się ze skarbnikiem dr. Dariuszem Gerulą.

 

Witol Petryka

Czy zagrażają nam szerszenie azjatyckie?

Szerszeń. Fot.: W. Petryka.Szerszenie azjatyckie jeszcze nam nie zagrażają. Dopiero pojawiły się w Europie Zachodniej. Przywleczono je tam na statkach z Azji. Podobnie było z szerszeniami przywiezionymi na statku z Europy do Ameryki Północnej, gdzie w latach 1840-1860 rozprzestrzeniły się na całym kontynencie. Nazywane są tam „szerszeniami europejskimi".

W naszych warunkach klimatycznych żyje jeden gatunek szerszenia – Vespa crabro, który ma dwa podgatunki: Vespa crabro crabro i Vespa crabro germana oraz mieszańce pomiędzy nimi. Rozróżnić może je tylko wprawne oko dobrego specjalisty.

Nasze rodzime szerszenie są bardzo pożytecznymi stworzeniami, gdyż jako owady drapieżne polują tylko na różne żywe owady, a nigdy na martwe i dlatego nazywane są „sokołami wśród owadów". Osobniki z dużego gniazda szerszeni mogą upolować i przynieść do swego domuSzerszeń. Fot.: W. Petryka. w ciągu doby około 0,5 kg różnych owadów. Taką ilość pożywienia odławia zwykle 6 gniazd pożytecznych sikorek. Do gniazda szerszenie przynoszą w częściach głównie muchy, ćmy, chrząszcze, gąsienice owadów i z rzadka osy lub pszczoły. Większość tych owadów jest dla ludzi szkodnikami. Szerszenie łapią owady najczęściej w locie lub siedzące w bezruchu. Najpierw obcinają osobnikowi głowę, potem odwłok, skrzydła i odnóża. Zostaje sam tułów, czyli najbardziej umięśniona część owada. Szerszeń rozcina żuwaczkami pancerz chitynowy. Z mięśni robi „tatara" i z tą zdobyczą leci nakarmić larwy. Czasami taka „operacja" trwa od 7 do 10 minut. Pszczelarze, bojąc się o swoje pszczoły, niszczą szerszenie w pasiekach. Badania wykazały, że ogółem straty w populacji pszczół w pasiece są znikome i wynoszą poniżej 1%. Pszczelarze niepotrzebnie niszczą gniada szerszeni, wyrządzając tym samym krzywdę przyrodzie.

Szerszeń. Ft.: W. Petryka.Czasami wiosną w pasiekach w pustych ulach, w wiatach ze sprzętem, a nawet w ulach leżakach z rodzinami pszczelimi matki szerszeni zakładają gniazda. Niekiedy pojawia się dylemat, czy przenieść zaczątek gniazda szerszeni, czy przenieść rój do innego ula, aby ocalić gniazdo szerszeni.

Bardzo zasmucił mnie artykuł pszczelarza, świetnego fachowca z Pilzna, którego poznałem jeszcze w latach 60. ubiegłego wieku i który unicestwia matki biednych szerszeni. „Wydaje mi się to barbarzyństwem" – jak sam autor pisze – i tak jest w istocie. Higieniczna rola szerszeni w przyrodzie nie jest doceniona przez większość pszczelarzy. Powinno się istnieć w zgodzie z wielce pożytecznymi i sympatycznymi szerszeniami. Owady te pojawiły się dawno na ziemi i należy im się poczesne miejsce w naszym ekosystemie, aby mogły dalej swobodnie funkcjonować oraz pomagać człowiekowi.

Copyright © 2020, Pszczelnicze Towarzystwo Naukowe. All Rights Reserved.