O miesięczniku

Miesięcznik "PSZCZELARSTWO", nieprzerwanie ukazujący się od 1950 r., jest czasopismem dla każdego pszczelarza - właściciela pasieki dużej i małej.

Co miesiąc:

  • radzimy, jakie prace należy wykonać w pasiece;
  • informujemy o aktualnościach w zakresie gospodarki pasiecznej, sprzętu pasiecznego, chorób pszczół i ich leczenia, pożytków pszczelich;
  • udzielamy porad pszczelarzom;
  • przekazujemy informacje ze świata z pszczelarskiej prasy zagranicznej.

W artykułach, pisanych przez doświadczonych pszczelarzy-praktyków i pracowników jednostek naukowych z całej Polski, każdy Czytelnik znajdzie wiadomości pomocne przy prowadzeniu racjonalnej gospodarki pasiecznej.

 

Składki członkowskie

Członkowie PTN proszeni są o wpłacanie rocznych składek członkowskich w wysokości 20 złotych na konto: 95 2030 0045 1110 0000 0241 1270 w Banku BGŻ.
W sprawie dodatkowych informacji na temat składek można kontaktować się ze skarbnikiem dr Dariuszem Gerulą.

 

Kontakt:

Adres redakcji:
ul. Świętokrzyska 20, 00-002 Warszawa,
tel. (22) 50 54 542, (22) 50 54 552, fax. (22) 50 54 542
e-mail: redakcja@miesiecznik-pszczelarstwo.pl lub red.pszczelarstwo@wp.pl

Prof. dr hab. Ryszard Czarnecki
Uniwersytet Jagielloński – Collegium Medicum

Alchemia pszczół

Prof. zw. dr hab. Walerij A. Isidorow, „ALCHEMIA PSZCZÓŁ”, Wydawnictwo „Sądecki Bartnik”, Stróże 2013.Czasy nadmiaru piśmiennictwa z zakresu pszczelarstwa wydają się należeć do przeszłości. Bardzo też osłabł, przynajmniej w Polsce, zakres wpływu tego piśmiennictwa. W zaciszu pracowni naukowych wykonano jednak w tym względzie naprawdę wybitne prace, których wyniki znajdują się rozproszone w rozmaitych czasopismach fachowych.

Tematyka apiterapii od kilku lat cieszy się także w naszym kraju umiarkowanym zainteresowaniem. Tym więcej, że człowiek staje się obiektem apiterapii najczęściej w okresie, w którym wszystkie inne metody zawodzą. Mimo wielu rozczarowań spotyka się jednak coraz więcej doniesień o zahamowaniu wielu chorób, nawet w tych najcięższych przypadkach, w których nie można już właściwie nic zrobić dla chorego.

W ostatnich latach coraz więcej uwagi poświęca się zagadnieniu roli produktów pszczelich w profilaktyce oraz leczeniu. Nowoczesne techniki badawcze poszerzają nasze horyzonty i umożliwiają wniknięcie w strukturalne i komórkowe mechanizmy leżące u podstaw aktywności produktów pszczelich. Poszukiwanie nowych struktur chemicznych w produktach pszczelich stwarza nadzieję, zarówno na rozszerzenie profilaktyki, jak i modyfikację leczenia.

Zagadnienia „wiedzy tajemnej" produktów pszczelich zawsze pociągają i fascynują wielu przedstawicieli świata medycznego i niemedycznego.

Oceniając książkę „Alchemia pszczół" profesora Walerija A. Isidorowa, trzeba odpowiedzieć na pytanie, w jakim celu została napisana i czy cel ten osiągnięto. Na pierwsze pytanie łatwo odpowiedzieć dzięki wyjaśnieniu podanemu w przedmowie: Do wykrycia wspólnych i szczególnych cech składu chemicznego różnych produktów pszczelich konieczne było poszerzenie ich „geografii", przeanalizowanie setek próbek z różnych krajów kontynentu euroazjatyckiego i z różnych stref geograficznych. Satysfakcję daje odkrycie ogólnych prawidłowości powstania ich składu, znalezienie w nich nowych, wcześniej nieznanych substancji.

Cel przyświecający publikacji został osiągnięty w pełni. Jest to – bądź co bądź – pozycja wyjątkowa i pożądana w naszym piśmiennictwie będąca wynikiem ponad 40-letniej pracy naukowej Autora, poświęconej badaniom składu produktów pszczelich i ich prekursorów botanicznych, a krytycznie usposobiony czytelnik może wynieść z jej studium niejedną korzyść.

Autor ocenianej publikacji jest człowiekiem nauki, a dla praktyki napisał swą pracę nie rezygnując równocześnie z aplikacji w niej szeroko rozwiniętego aparatu naukowego.

Zapotrzebowanie na nowoczesną informację o składzie chemicznym produktów pszczelich jest bardzo duże, a interesujących opracowań zbyt mało. Nieuzasadniona fascynacja wieloma wątpliwymi sposobami leczenia, granicząca nawet z myśleniem magicznym, występuje niekiedy także w środowisku medycznym. Rozwój zatem właściwej i źródłowej informacji o składzie chemicznym produktów pszczelich staje się zagadnieniem kluczowym. Z tego właśnie powodu udostępnienie czytelnikowi monografii „Alchemia pszczół" napisanej przez profesora Isidorowa jest celowe i pożądane. Są w niej bowiem problemy interesujące zarówno pszczelarzy praktyków, specjalistów do spraw apiterapii, chemików, fizjologów, farmakologów i klinicystów. Trzeba obiektywnie stwierdzić, że jest to monografia na wysokim poziomie naukowym – podaje wiele najnowszych i nowoczesnych wiadomości, i to właśnie z tych odcinków apiterapii, w których wiedza ta zrobiła w ostatnich latach największy postęp.

Autor, w prawdzie bardzo wybiórczo, ale wyeksponował i omówił niektóre składniki produktów pszczelich i ich relację na rzecz apiterapii. Warte jest to podkreślenia w recenzji, ponieważ apiterapia, jak każda metoda leczenia, powinna być promowana, a Autor przedstawia materiał źródłowy, który stanowi obiektywną informację naukową na temat sprawdzonego klinicznie działania produktów pszczelich.

Całość monografii „Alchemia pszczół", obejmującej ogółem 206 stron, została podzielona w typowym układzie na 9 rozdziałów: — Wprowadzenie, — Infochemia rodziny pszczelej, — Tajemnice mleczka pszczelego, — Homogenat czerwiu: cenny, ale bagatelizowany produkt, — Propolis urbi et orbi, — Co nowego w sprawie miodu, — Słówko w obronie ziołomiodów, — Pierzga – Pokarm Boski, — Bądźcie zdrowe pszczółki.

Autor dołożył wszelkich starań, by po każdym rozdziale podać czytelnikowi wszystkie najważniejsze pozycje piśmiennictwa, które ukazały się w ostatnich latach. Najwięcej pozycji piśmiennictwa umieszczono po rozdziale „Tajemnice mleczka pszczelego" – 69, po rozdziale „Propolis urbi et orbi" – 62 oraz po rozdziale „Co nowego w sprawie miodu" – 45 opublikowanych prac. Następnym na liście jest rozdział ósmy tj. „Pierzga – Pokarm Boski" – 7 pozycji z ostatnich lat.

Który zatem produkt pszczeli rozwija się naukowo najszybciej? Jeżeli brać pod uwagę liczbę dołączonych do obecnego wydania pozycji piśmiennictwa, okaże się, że mleczko pszczele znajduje się na pierwszym miejscu. Następnym jest propolis oraz – w kolejności – miód pszczeli. Ostatnim, co może wydawać się zaskoczeniem, jest pierzga i pyłek kwiatowy.

Autor chciał zaprezentować czytelnikowi zwięzły przewodnik po chemii produktów pszczelich stosowanych w apiterapii, napisany i wydany w nieco inny sposób, niż klasyczne podręczniki. Rysunki i schematy, mam nadzieję, że przemawiają do wyobraźni i są korzystne z dydaktycznego punktu widzenia. Pozostaje to w zgodzie z tendencją, do coraz częstszego w świecie, wizualnego obrazowania omawianych zagadnień.

Autor jest wielkim entuzjastą preparatów pszczelich, a część jego entuzjazmu udziela się i autorowi tej recenzji. Tym bardziej, że współczesne podejście do problemu apiterapii i jej wpływu na stan naszego zdrowia oraz sprawności intelektualnej, polega na kombinacji odpowiedniego trybu życia, diety i preparatów pszczelich. Te ostatnie stają się istotne i – umiejętnie używane – mogą być bardzo pomocne, szczególnie w wypadkach, kiedy zmiany przybierają charakter chorobowy i preparaty pszczele stają się niezbędnym uzupełnieniem leczenia.

Pragnę czytelnika zapewnić, że wszystkie dane zawarte w tekście tej monografii mają swoją podstawę bądź w piśmiennictwie naukowym, bądź w doświadczeniu Autora.

Środowisko polskich pszczelarzy już od dawna odczuwało potrzebę poznania chemii produktów pszczelich. Nowoczesna apiterapia jest integralnie związana z rozwojem nauk podstawowych, a zwłaszcza chemii i biochemii.

Publikacja jest pierwszym tego typu opracowaniem wydanym w języku polskim. Powinna znaleźć odbiorców wśród pszczelarzy, pracowników służby zdrowia, specjalistów ochrony środowiska i pracowników szkolnictwa wyższego. Można mieć nadzieję, że „Alchemia pszczół" przyczyni się do uporządkowania i przybliżenia pojęć biochemicznych dotyczących produktów pszczelich, zarówno w środowisku pszczelarskim, jak i pośród innych specjalistów, którzy profesjonalnie lub okazjonalnie zajmują się problematyką apiterapii.

Dotychczas nie mieliśmy tego rodzaju podręcznika w naukowym piśmiennictwie polskim. Monografia profesora Walerija Isidorowa „Alchemia pszczół" wypełnia znakomicie tę lukę. Swoim „prowokacyjnym" układem będzie bardzo pomocna wszystkim interesującym się chemią produktów pszczelich oraz apiterapią.

Wyrażam nadzieję i przekonanie, że „Alchemia pszczół", dzięki wysokiej wartości naukowo-poznawczej i zakresowi badań, jest cennym wkładem polskiej nauki do światowego pszczelarstwa

fot.:

Prof. zw. dr hab. Walerij A. Isidorow, „ALCHEMIA PSZCZÓŁ", Wydawnictwo „Sądecki Bartnik", Stróże 2013.

Copyright © 2020, Pszczelnicze Towarzystwo Naukowe. All Rights Reserved.