Miesięcznik "PSZCZELARSTWO", nieprzerwanie ukazujący się od 1950 r., jest czasopismem dla każdego pszczelarza - właściciela pasieki dużej i małej.

Co miesiąc:

  • radzimy, jakie prace należy wykonać w pasiece;
  • informujemy o aktualnościach w zakresie gospodarki pasiecznej, sprzętu pasiecznego, chorób pszczół i ich leczenia, pożytków pszczelich;
  • udzielamy porad pszczelarzom;
  • przekazujemy informacje ze świata z pszczelarskiej prasy zagranicznej.

W artykułach, pisanych przez doświadczonych pszczelarzy-praktyków i pracowników jednostek naukowych z całej Polski, każdy Czytelnik znajdzie wiadomości pomocne przy prowadzeniu racjonalnej gospodarki pasiecznej.

 

Składki członkowskie

Członkowie PTN proszeni są o wpłacanie rocznych składek członkowskich w wysokości 20 złotych na konto: 95 2030 0045 1110 0000 0241 1270 w Banku BGŻ.
W sprawie dodatkowych informacji na temat składek można kontaktować się ze skarbnikiem dr hab. Małgorzatą Bieńkowską (malgorzata.bienkowska@man.pulawy.pl).

 

Kontakt:

Adres redakcji:
ul. Świętokrzyska 20, 00-002 Warszawa,
tel. (22) 50 54 542, (22) 50 54 552, fax. (22) 50 54 542
e-mail: redakcja@miesiecznik-pszczelarstwo.pl lub red.pszczelarstwo@wp.pl

APEL W SPRAWIE LEPSZEGO JUTRA

Szanowni Państwo,

wszyscy wiemy, że podstawą zdrowia i dobrej kondycji każdego organizmu żywego jest spożywanie wartościowego i różnorodnego pokarmu. Zasada ta dotyczy również pszczół. Pszczelarze powinni być zainteresowani dbałością o bazę pokarmową pszczół w okolicy pasiek. Pracy tej nikt za pszczelarzy nie wykona. Nie oglądając się na innych, którzy mogliby to uczynić, podejmijmy w 2019 roku zobowiązanie wzbogacenia pożytków dla pszczół. Zasiejmy więc rośliny miododajne, posadźmy krzewy i drzewa, pamiętając, że na terenach, które nie są w naszej dyspozycji, należy uzyskać pozwolenie od władz terenu czy właścicieli działek. Do dzieła!

Więcej…
 

Bliżsi i dalsi krewni pszczoły miodnej

Według badań przeprowadzonych w okolicach Krakowa stwierdzono, że na wilgotnych łąkach, na których nastąpiła inwazja północnoamerykańskich nawłoci, jest siedmiokrotnie mniej gatunków rodzimych zapylaczy niż na łąkach bez nawłoci. Na polach pozbawionych miedz owadom też nie jest lekko. Szansą są naturalne zbiorowiska pełne bioróżnorodności – murawy kserotermiczne, koszone łąki, rowy przydrożne i grądy – wielogatunkowe lasy liściaste. W różnorodnej szacie roślinnej wyspecjalizowane owady zapylające znajdują swoje nisze. Losy roślin i owadów są ze sobą splecione. Jeśli zabraknie owadów mogących zapylać, zginą i rośliny.

Więcej…
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 następna > ostatnia >>

Strona 2 z 2
 ---
 
© Miesięcznik PSZCZELARSTWO, Pszczelnicze Towarzystwo Naukowe, 2004-2016
Agroturystyka