O czasopiśmie...

 

     Biologia pszczół|
Gospodarka pasieczna|
          Hodowla i genetyka|
  Pożytki i zapylanie|
           Produkty pszczele|
   Choroby i zatrucia|
         Szkodniki|
                  Apiterapia|

     Inne zapylacze|

 

Nasz miesięcznik – to najstarszy w Polsce magazyn popularyzujący pszczelarstwo – wydawany nieprzerwanie od 1950 roku!

Za cel stawiamy sobie przekazywanie czytelnikom rzetelnej wiedzy na temat wszystkich zagadnień związanych z pszczelarstwem. Jest to możliwe dzięki współpracy z pracownikami jednostek naukowych oraz doświadczonymi  pszczelarzami–praktykami.

Na łamach magazynu:

  • poruszamy ważne dla branży pszczelarskiej problemy;
  • prezentujemy różnorodne opinie i poglądy; 
  • przekazujemy pomocne rady i wskazówki.

 

Kontakt:

Adres redakcji:
ul. Świętokrzyska 20, 00-002 Warszawa,
tel. (22) 50 54 542, (22) 50 54 552, fax. (22) 50 54 542
e-mail: redakcja@miesiecznik-pszczelarstwo.pl lub red.pszczelarstwo@wp.pl

 

Warunki zakupu i prenumeraty PSZCZELARSTWA zamieszczone są w zakładce „Jak kupić?”.

W redakcji dostępne są niektóre numery archiwalne (z roku 2018 i 2019) oraz wszystkie numery z roku 2020 – informacje na ten temat w zakładce „Jak kupić?” lub w redakcji.

 

Składki członkowskie

Członkowie PTN proszeni są o wpłacanie rocznych składek członkowskich w wysokości 20 złotych na konto: 95 2030 0045 1110 0000 0241 1270 w Banku BGŻ.
W sprawie dodatkowych informacji na temat składek można kontaktować się ze skarbnikiem dr. Dariuszem Gerulą.

 

Marek Pogorzelec

Krzewy parków i ogrodów – rodzina różowatych (część 2)

W miastach sadzi się wiele gatunków krzewów z rodziny różowatych. Mają one poprawić klimat, bo można nimi zastąpić wybetonowaną przestrzeń i inne nadmiernie nagrzewane przez słońce miejsca, czyniąc je bardziej przyjaznymi dla człowieka i innych istot żywych. Liście i gęste gałęzie wygłuszają hałas, oczyszczają powietrze z pyłów, toksyn i metali ciężkich, dają schronienie ptakom, których wiosenny świergot jest miły dla ucha.

Wzdłuż dróg, w roli gęstego żywopłotu dobrze sprawdzają się intensywnie kwitnące tawuły: szara (Spiraea × cinerea Zabel) i van Houtte'a (Spiraea × vanhouttei (Briot) Zabel). Niestety, na ich kwiatach bardzo rzadko obserwujemy pszczoły. Kolejną tawułą, która potrafi rosnąć w bardzo trudnych warunkach, jest pochodząca z Dalekiego Wschodu tawuła japońska (Spiraea japonica L.). Kwitnie ona znacznie później od dwóch tawuł wcześniej opisanych, pochodzenia krzyżówkowego, jej kwiaty są dość często odwiedzane przez pszczoły i inne owady zapylające. Podobnie jest z tawułą wierzbolistną (Spiraea salicifolia L.), w niektórych regionach Polski występuje ona w większych skupiskach w naturze, prawdopodobnie zdziczała.

Obecnie wzdłuż dróg dość chętnie sadzi się pigwowca japońskiego (Chaenomeles speciosa (Sweet) Nakai). Jego kwiaty mają duże walory ozdobne, są również atrakcyjne dla pszczół. Krzew ten warto posadzić w ogrodzie, z daleka od spalin z samochodów, ze względu na owoce bogate w witaminę C, z których możemy robić soki, dżemy lub inne przetwory.

Kolejne dwa krzewy są rzadziej spotykane, ale swoimi walorami pszczelarskimi znacznie przewyższają wcześniej opisane gatunki. Migdałowiec karłowaty (Prunus tenella Batsch) jest niewymagający, w pełni mrozoodporny, kwitnie bardzo intensywnie wczesną wiosną, kwiaty wyróżniają się pięknym zapachem. Najłatwiej rozmnażać go jesienią z odrostów, które wypuszcza rozrastając się na boki. Drugi z proponowanych do nasadzeń gatunków – głogownik Dawida (Photinia davidiana (Decne.) Cardot) – jest nieco bardziej wymagający. Warto go sadzić w przestrzeni miejskiej, gdzie zimą zawsze jest nieco cieplej. Kwiaty tego krzewu są bardzo licznie odwiedzane przez pszczoły, ma on również duże walory ozdobne. Urządzając łąki kwietne dla dzikich zapylaczy, nie zapominajmy o krzewach, wymagają one mniej zabiegów w utrzymaniu, a wiele z nich jest bardzo wartościowych dla pszczół.

 

Copyright © 2020, Pszczelnicze Towarzystwo Naukowe. All Rights Reserved.